|
باخ در سال 1685 بدنیا آمد و در سن 64 سالگی به دلیل آنکه قدرت بینایی اش بتدریج رو به کاهش می گذاشت تصمیم گرفت که چشمان خود را جراهی کند. پزشکی بنام John Taylor مسئولیت جراحی چشمان او را بعهده گرفت. او که در اصل چشم پزشکی اهل انگلیس بود در طول مدت فعالیت پزشکی خود چشم دو تن دیگر از بزرگان عصر خود یعنی هندل موسیقیدان و ادوارد گیبون مورخ را نیز جراحی کرد. تیلور دقیقا" به همین خاطر یعنی جراحی چشم این سه بزرگ مرد، بسیار مشهور می باشد اما متاسفانه او توفیق این را نداشت که حتی در یکی از این جراحی ها موفقیتی را کسب کند. در هر صورت پس از جراحی باخ به مدت شش ماه چشمان خود را بسته نگاه داشت و به توصیه تیلور نگذاشت که نور به آنها تابیده شود. باخ که به سبب بی کاری بسیار بی حوصله شده بود در پایان موعد استراحت قبل از آنکه پزشک چشمان او را معاینه کند، خود اقدام به باز کردن چشمانش کرد و اجازه داد تا نور به آنها تابیده شود. بله او توانست افراد خانواده خود را در اطراف خود ببیند و به همین سبب بسیار هیجان زده شد. شدت هیجان بزرگ مرد موسیقی آنقدر بود که وی را چند ساعت بعد دچار حمله قلبی کرد. باخ به مدت ده روز در بستر بیماری و بیهوشی بسر برد و بالاخره در 28 جولای 1750 پس از برجای گذاردن بیش از 1000 کار موسیقی از دنیا رفت. متاسفانه هنگامی که باخ از دنیا را رفت بتدریج پیانو جای ارگ کلیسا را گرفته بود و از آنجایی که او نوازنده قدر و توانای ارگ بود و بیشتر به همین خاطر مشهور شده بود؛ کم کم بجز خانواده او کسی از او نام نمی برد و خیلی زود نامش به فراموشی سپرده شد. همسر او آناماگدلنا ده سال پس از باخ همچنان به سختی زندگی با چهار فرزند را ادامه داد. جالب است بدانید که محل دفن باخ تا حدود یکصد سال گم بود تا اینکه در اواخر قرن نوزدهم توسط یک مورخ کشف شد. |
=============نظر یادتون نره==============
بقیه را در ادامه مطلب بخوانید . !!
ادامه مطلب>>>
برای بسیاری از هنرآموزان در ابتدای کار این سوال مطرح میشود که مثلا چرا شور و ماهور و ..." دستگاه" و بیات اصفهان و دشتی و ... "آواز" نامیده میشوند .
برای توضیح این مسئله نخست باید بفهیم که اصولا دستگاهها چگونه از هم شناخته می شوند و چه فرقی با هم دارند .
برای آغاز دستگاه ماهور را در نظر بگیرید ، همانطور که برای نوازندگان تار و سه تار مرسوم است و می دانند پرده های ماهور در گام دو همگی بکار هستند ( یعنی ربع پرده و نیم پرده نیستند یا به عبارت دیگر سری و کرن و بمل و دیز نیستند ) ( البته نوازندگان ویلن و کمانچه معمولا ماهور ر یا سل می نوازند که به ترتیب دو دیز و فا دیز می شوند ) حال مهمترین مسئله ای که مایه تفاوت دستگاهی از دیگری می شود خارج شدن پرده ها از حالت بکار می باشد مثلا اگر در دستگاه " ماهور دو" یا به عبارت بهتر " گام دو" نت می کرن شود حالت ایجاد شده را آواز افشاری می نامند ولی اگر نت لا کرن و سی بمل شود حالت جدید را دستگاه شور می نامند یا اگر لا کرن و می بمل شود این حالت را آواز بیات اصفهان می نامند و ... .
توجه داشته باشید که این تغییر پرده ها فقط جنبه نظری ندارد و هنگام شنیدن حتی برای کسانی که آشنا به دستگاهها نیستند ، اینکه حداقل تغییری ایجاد شده واضح است به این صورت که مثلا هنگام شنیدن ماهور احساس شادی بیشتری نسبت به شور در انسان ایجاد می شود یا دستگاه چهارگاه احساس شکوه و عظمت بیشتری نسبت به مثلا دشتی که سوزناک تر است دارد . البته این قواعد هرگز کلی نیست و اصولا موسیقی چیزی نیست که استثنا نداشته باشد . مثلا آهنگ معروف " ای ایران " در دستگاه دشتی که عموما غم انگیز است توسط استاد روح الله خالقی تصنیف شده است که کاملا حماسی است و این مسئله به توانایی و ذوق و استعداد آهنگسازان دارد که بتوانند چنین هنر نمایی ها را انجام دهند والا میتوان گفت که 90% تصنیف های دشتی سوزناک هستند مثلا آهنگهای عارف قزوینی مانند " گریه کن " و " گریه را به مستی بهانه کردم " و آهنگهای مرتضی محجوبی مانند " کاروان " و " نوای نی " و آهنگ " آه سحر" از روح الله خالقی .
حال به بیان فرق دستگاه و آوازها می پردازیم :
اصولا آوازها زیر مجموعه دستگاه ها هستند یعنی آوازها از نظر پرده هایی که نواخته می شوند مانند آن دستگاهی هستند که جزو آن هستند یعنی مثلا ابوعطا در پرده های شور نواخته می شود فقط با این تفاوت که نت شاهد تغییر کرده است ولی هرگز نمی توان ماهور را در پرده های شور نواخت مگر در مرکب نوازی که یک گوشه دلکش ماهور منطبق برگوشه شهناز شور می شود .
تقسیم بندی بدین صورت است :
1- دستگاه ماهور شامل آواز راست پنجگاه می باشد .
2- دستگاه شور شامل آوازهای دشتی ? ابوعطا ? افشاری ? بیات ترک و نوا است .
3- دستگاه همایون شامل دستگاه بیات اصفهان است .
4- دستگاه چهارگاه
5- دستگاه سه گاه
دسته بندی فوق را استاد علی نقی وزیری بنا نموده اند ولی قدما بر هفت دستگاه و پنج آواز معتقدند بدین صورت که راست پنجگاه و نوا را نیز دستگاه جداگانه به شمار می آورند ولی نوا نیز دقیقا در پرده های شور و راست پنجگاه نیز در پرده های ماهور نواخته می شود که به این علت تقسیم بندی وزیری علمی تر به نظر می رسد .
البته عده ای نیز بر نظریه دوازده دستگاه معتقند چون واقعا اگر جنبه نظری را کنار بگذاریم دستگاه ها هنگام شنیدن کاملا تفاوت می کنند و دیگر اینکه برخلاف این تقسیم بندی ها بویژه در مورد دستگاه شور آوازهای آن کاملا متفاوت و گاهی شبیه دیگر دستگاه ها هستند مثلا بیات ترک بیشتر از اینکه شبیه شور باشد مانند ماهور است و افشاری شبیه نوا و تا حدی سه گاه می باشد .
***************************عزیزات نظر یادتون نره****************************
منزل ما، راه
کاروانی ها :
کاروانسالاری افتاده است ازپا
چیست تدبیر ؟
کاروان آیا بماند یا براند ؟
راه پر هول حرامی هاست
و حرامی تر حرامی ، مرگ
که نه پشت صخره ، پشت دل کمین کرده است
و نه پیش رو ، که پشت سر
این شکیبا مرده خوار ، این بی هنر کفتار
کاروان را می کند دنبال
و نفس های تباهش
پشت گردن ها ی ما را می فساید
منزلی
آنسوی وادی ها و کهساران نه در پیش است
منزل ما ، راه
کا رما رفتن
- کاروانسالاری افتاده است از پا –
چیست تدبیر ؟
کاروان آیا بماند یا براند ؟
*****************************************************
ادامه مطلب>>>
شاعر، نقاش
تولد ۱۵ مهر ۱۳۰۷، کاشان.
درگذشت ۳ اردیبهشت ۱۳۵۹، تهران.
اهل کاشانم.
روزگارم بد نیست.
تکه نانی دارم، خرده هوشی، سر سوزن ذوقی.
مادری دارم، بهتر از برگ درخت.
دوستانی، بهتر از آب روان.
سهراب سپهری پس از طی تحصیلات شش ساله ابتدایی در دبستان خیام کاشان ( ۱۳۱۹ ) و متوسطه در دبیرستان پهلوی کاشان ( خرداد ۱۳۲۲ ) و به پایان رساندن دوره ی دو ساله ی دانشسرای مقدماتی پسران ( خرداد ۱۳۲۴ )، در آذز ۱۳۲۵ به استخدام اداره ی فرهنگ کاشان در آمد. در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دوره ی دبیرستان خود را دریافت نمود. سپس به تهران آمد و در دانشکده ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم زمان به استخدام شرکت نفت در تهران در آمد که پس از هشت ماه کار استعفا داد. سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعه ی شعر نیمایی خود را به نام « مرگ رنگ » انتشار داد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و به دریافت نشان درجه ی اول علمی نیز نایل آمد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعه ی اشعار خود را با عنوان « زندگی خواب ها » منتشر کرد. آنگاه به تاسیس کارگاه نقاشی همت گماشت. در آذر ۱۳۳۳ در اداره ی کل هنرهای زیبا ( فرهنگ و هنر ) در قسمت موزه ها شروع به کار کرد و در ضمن در هنرستان های هنرهای زیبا نیز به تدریس می پرداخت. در مهر ۱۳۳۴ ترجمه ی اشعار ژاپنی از وی در مجله ی « سخن » به چاپ رسید. در مرداد ۱۳۳۶ از راه زمینی به کشورهای اروپایی سفر کرد و به پاریس و لندن رفت. ضمنا در مدرسه ی هنرهای زیبای پاریس در رشته ی لیتوگرافی نام نویسی نمود. وی همچنین کارهای هنری خود را در نمایشگاه ها به معرض نمایش گذاشت. حضور در نمایشگاه های نقاشی همچنان تا پایان عمر وی ادامه داشت. وی سفرهای دیگری به کشورهای جهان نمود.
**************************************
نظر یادتون نره
زندگی هنری
در ایران
از کودکی به نوازندگی علاقه داشت و با پیانو شروع كرد ولی بعد ویلن را بعنوان ساز تخصصی خود انتخاب كرد.نواختن ساز را از هر كاری بیشتر دوست داشت. ساز های تخصصی وی پیانو ، گیتار و ویلن بوده و در نواختن ویلن تبحر خاصی دارد. از 1376 وارد واحد موسیقی صدا و سیما شد و در آنجا مشغول به كار شد ولی كارهای او برای كسب مجوز مشكل داشتند . بعنوان اولین كار «معبود» را اجرا كرد و بعد از آن «بهار من» اولین كاست او بود . بهار من كاست بدون كلامی بود كه شادمهر نوازندگی پیانو ،گیتار و ویلون را در آن بعهده داشت . بعد از آن کاست «مسافر» به بازار آمد و تحولی در موسیقی پاپ كشور ایجاد شد كه آثار آن برای همیشه به جا ماند . بعد از آن كاست «دهاتی» منتشر شد و باعث نمایان شدن فرق بین كارهای شادمهر و دیگران شد . در این راه همیشه مشكلات بسیار زیادی سر راه او قرار داشت و گرفتن مجوز برای كاری كه نام شادمهر روی آن باشد مشكل شد ، با وارد شدن شادمهر به سینما محبوبیت او صد چندان شد . او در دو فیلم سینمایی« پر پرواز و شب برهنه» بازی كرد و خود را در عرصه بازیگری هم مورد امتحان قرار داد . بازی در این فیلم ها باعث افزایش حساسیت روی كارهای وی شد . پس از آن ، دوسال گرفتن مجوز برای كاست بعدی یعنی« آدم و حوا » ادامه پیدا كرد و شادمهر كه دیگر عرصه را برای كار تنگ می دید رهسپار دیار غربت شد تا كسی نتواند جلوی پیشرفت او را سد كند و قصه پر پرواز را در زندگی خود تكرار كرد . شاید پر پرواز زنگ خطری بود برای آنهایی كه اجازه راحت كار كردن را از امثال شادمهر سلب می كنند.خارج از ایران
او بعد از پرواز از ایران وارد كانادا شد و با كمپانی "نوامیدیا" قرداد امضا كرد.هنوز چند وقتی تا انتشار اولین آلبوم او در خارج از كشور باقی مانده بود كه ناگهان این آلبوم با كیفیت پایین در بازار ایران پخش شد. بعضی از آهنگهایی كه او اصلا قصد انتشار آنها را نداشت در این آلبوم منتشر شده بود.بعد از یك ماه از این ماجرا آلبوم او به طور رسمی و با نام خیالی نیست پخش شد كه شامل قطعات زیر یود:1-خیالی نیست 2-باور 3-فال قهوه 4-ژینا 5-می خوام برم 6-چشم های عاشق 7-باور. بعد از منتشر شدن این آلبوم و به دلیل وجود نداشتن سه آهنگ: باور،می خوام برم،فال قهوه در آلبومی كه یك ماه قبل در ایران پخش شده بود بار دیگر آلبوم او این بار با این سه آهنگ جدید و با نام فال قهوه در ایران به فروش می رسید! آلبوم بعدی او آدم فروش بود.آلبوم سوم او در خارج از كشور پاپ كرن نام داشت كه در اسفند 84 پخش شد.به احتمال فراوان آلبوم بعدی او تا تابستان 86 پخش خواهد شد.
دو آهنگ جدید شادمهر با نام های<سبب>و<رسیدی> از آخرین کارهای او است.

گلچین فوق العاده زیبایی از ترانه های ایرج که در فیلمهای
زنده یاد فردین اجرا کرده را برای دانلود گذاشتم.

برای دانلود روی لینک کلیک کنید و چند ثانیه صبر کنید تا صفحه بالا بیاد
و در پایئن صفحه Download File ظاهر بشه بعد
روی آن کلیک کنید و بعد دانلود کنید و لذت ببرید.
دانلود آهنگ اومدم از هند اومدم با صدای ایرج
دانلود آهنگ تبل بی آری با صدای ایرج
دانلود آهنگ ممل فشفشه با صدای ایرج
دانلود آهنگ آقا دزده با صدای ایرج
دانلود آهنگ اسباب بازی با صدای ایرج
دانلود آهنگ بزم فیلم با صدای ایرج
دانلود آهنگ گفتی قر بده با صدای ایرج و عهدیه
دانلود آهنگ روزی از تو با صدای ایرج
دانلود آهنگ تیره بخت با صدای ایرج

كارنامه هنري ميرزاده همچون باغي پر گل است كه عطر ابتكار و نوآوري در جاي جاي آن تبلوري عيني دارد.تكنيك ها و شگردهاي منحصر به فردش در نوازندگي ويلن و تكنوازي هاي او در برنامه گل ها تا رهبري اركستر بزرگ راديو ايران، ساخت موسيقي متن بيش از 56 فيلم ايراني و خلق آثار بي بديع در موسيقي كردي ميرزاده را در جايگاهي رفيع در عالم موسيقي به عنوان يك چهره بين المللي قرارداد و از معدود هنرمنداني بود كه تمام زمينه هاي موسيقي را به خوبي تجربه كرده و به بهترين شكل اجرا و به منصه ظهور رسانيد.
آثار خلق شده او با صداي هنرمنداني همچون مرحوم حسن زيرك، مظهر خالقي، عزيز شاهرخ، تا اكبر گلپايگاني، شهرام ناظري، عليرضا افتخاري، پيام عزيزي و ده ها خواننده ديگر گواهي صادق بر اين ادعاست.استاد سيد مجتبي ميرزاده در نوازندگي اكثر سازهاي ايراني تسلط و مهارت خاصي داشت و به واقع خودش به تنهايي يك اركستر كاملي بود، و بايد گفت هنرمندي همچون ميرزاده در عرصه موسيقي كردي و ملي ايران هيچگاه تكرار نخواهد شد.
در مصاحبه هاي متعددي كه با آن هنرمند فقيد انجام دادم - و آخرين مصاحبه ام با ايشان چندي پيش در روزنامه كيهان به چاپ رسيد - از عالم موسيقي سخن ها گفت و شكوه و شكايت هاي مختلفي را از اوضاع و احوال اين هنر مطرح نمود و معتقد بود كه موسيقي در مسير اصلي خود دچار انحراف شده است، در اين ميان بايد اذعان داشت كه شأن و جايگاه والاي اين هنرمند برجسته توسط مسئولين دستگاههاي فرهنگي ناديده گرفته شد و در اين اواخر در كنج عزلت خود، بيشتر به تربيت شاگردان بسنده مي كرد.
ميرزاده كه متولد سال 1324 در شهر كرمانشاه است ..................
********************************************************************
بقیه در ادامه ی مطلب...............؟
ادامه مطلب>>>
همانطور که در گذشته بیان نمودیم برخی گوشه ها ریتمیک هستند یعنی همیشه با وزن ثابتی اجرا می شوند مانند کرشمه و زنگوله و برخی دیگر بر نت خاصی تاکید می کنند مثلا بیداد که بر درجه پنجم گام همایون تاکید می کند .
به این مقدمه باید اضافه کرد که برخی دیگر از گوشه ها هستند که نیمه دستگاه هستند یعنی خود شامل چند گوشه مانند درآمد و اوج و ... می باشند مثلا شوشتری و بیات کرد و یکی از مهمترین این گوشه ها عراق می باشد که در دستگاههای افشاری و نوا و راست پنجگاه نیز علاوه بر ماهور اجرا می شود .
توضیح آن که در گذشته موسیقی ایران بصورت مقامی بوده است و در زمان قاجار توسط خاندان فراهانی بصورت دستگاهی امروزی تغییر کرده است و عراق یکی از مهمترین مقامهای ایران بوده است و هنوز هم در موسیقی کشورهای مجاور ایران یکی از مقامهای مهم است .
اکنون به بررسی عراق ماهور می پردازم :
کلاً می توان گفت که گوشه عراق همان درآمد ماهور است که یک اکتاو بالاتر از درآمد اجرا می شود مثلا اگر ماهور " دو" بنوازیم نت شاهد عراق همان " دو" ولی یک اکتاو بالاتر است .
درآمد عراق دارای ملودی مشخصی است که از نظر ملودی شبیه درآمد راک نیز می باشد برای نمونه به دو نمونه اجرا همراه نت آن توجه کنید :
الف ) ردیف میرزا عبدالله ( تار با اجرای نورعلی خان برمند )

---------------------------------------------------------------------------------------------------
ادامه ی مطلب رو حتما ببینید.
ادامه مطلب>>>
ردیف معمولاً به هفت مجموعهٔ مرتب خاص و مشخص (که دوبهدو اشتراک دارند) تقسیم میشود. هریک از این مجموعهها دستگاه نامیده میشود. این دستگاهها عبارتاند از شور، سهگاه، چهارگاه، همایون، ماهور، نوا و راستپنجگاه، که هرکدام توالی و مدگردی مخصوص به خودشان دارند و معمولاً با شخصیت مودال و گردش ملودی آغازشان شناخته میشوند. گذشته از دستگاهها، معمولاً پنج، شش یا هفت مجموعهٔ خاص (بسته به روایت ردیف) هم درنظر گرفته میشوند که از نظر تعداد گوشهها از دستگاهها کوچکتر هستند، ولی بستگی مودال گوشههایشان بیشتر از بستگی مودال گوشههای دستگاههاست. این مجموعهها، که معمولاً آواز یا مایه نامیده میشوند، عبارتاند از ابوعطا (یا دستان عرب)، دشتی، بیات ترک (یا بیات زند)، افشاری و بیات اصفهان، که در بعضی روایتهای ردیف دو آواز بیات کرد و شوشتری هم به آنها اضافه میشود. معمولاً، مایههای ابوعطا و دشتی و بیات ترک و افشاری و بیات کرد را وابستهٔ دستگاه شور، و بیات اصفهان و شوشتری را وابستهٔ دستگاه همایون بهحساب میآورند.
===================
بقیه را در ادامه مطلب بخوانید.
ادامه مطلب>>>



